و باز هم، تشییع شهدا...

سلام

یه بار دیگه شهید آوردند. اما نه از راه دور... از همین نزدیک. همین شهر. همین تهران...

شهیدی که با گلوله کشته شده بود. نه بر اثر سوانح شغلی...

شهیدی که تازه بود و خون آلود...

آخ...

پی نوشت:

اینکه همه بودند... اینکه خانواده های شهدا هم بین مردم بودند... اینکه شهید ها اینبار آدمهایی بودند از همه قشر و لزوما خیلی ظواهر مذهبی ای شاید نداشتند... و هزارتا اینکه ی دیگه.... یعنی:

ماها هستیم... هستیم... هستیم...